رویای برزخی ؛ اسماعیل زرعی

#رویای_برزخی نوشتهی #اسماعیل_زرعی#انتشارات_. ۱۱۹ صفحهبهاء ۲۳۰۰۰ مرواریداپ ۱۳۹۷کلمه است و کلمه. باید به آرامی با به درون اقیانوس ژرف رویای برزخی گذاشت، مراقب مکانهای مواج، تصاویر لغزنده، زمان متحرک و کارکترهای پیچیده از سطری به سطری باشی مبادا در یک جمله، صحنهای طلایی از دستت بلغزد و بگریزد.در پهنهی جهان داستان بلند رویای برزخی (ذهن راوی) به سرعت وقوع هر اتفاقی ممکن است. تصاویری سوررئال، فضاهایی گوتیک. تیغ جراحی مست سرنوشت کودکی را در طول قرنها رقم میزند. تناسخ در رویای برزخی برجسته است.در همان صفحات آغازین به قتلی اشاره میشود که بنا نیست معمایی - پلیسی باشد. قتلی درون ذهنی با حجمی به غایت رنج آور و دردناک. آینهی دِق، شخصیت منفی که میتواند همسری باشد فرومایه، مادری هوسباز، پدری مبهم. در مقابل سیاه چشم پرسوناژ خلق شده میتواند آرزوهای به گل نشستهی راوی باشد در قامت زنی اثیری با قامتی بلند، چهرهای سپید و چشمانی سیاه و گیسوانی رویایی.آینهی دق دیوار است، مانع است، بلایی آسمانی یا زنجیری بافته شده از قوانینی ابلهانه. سیاه چشم رویا است، آرزو است، تخیل سیال و بیپایان هستی راوی - هنرمند - کارگر است. خود اعترافی راوی در قتل آینهی دق که باعث کشتارهای دیگر میشود چالش است، برداشتن مانعی است که با مانعی دیگر روبرو میشود.جهانی که سایهها سخن میگویند، دیوار، کوچه، پنجره و چیزهای دیگر که بسامد ذهنی آشفته در جهانی به شدت تباه است. از گرسنگیهای مکرر کودکی، از رفتن مادر و پس زدن دستانش از پر چادر، از نوجوانی و مرگ پدر و الیکلنگ خاک و گور، هر کدام آینهی دقی است آوار شده بر خاطرات متعفن راوی تا کوزههایی که در نهایت دقت و ظرافت ساخته شده و نقاشی شدهاند. اینجا تیغ سانسور تن د